Weblog de Zoveelste

In bed

Bertie — Fri, 24 Feb 2012 21:55:38 +0000

Lui, soezerig van opkomende dromen, liggen we op bed.
Ik draai me op m’n buik en druk mijn neus in het kussen; hmmm, schone lakens, toppunt van slaapgenot.
Tiktik op mijn schouder, vlinderlicht..
Inwendig grinnikend doe ik of ik niks merk. Verzin een snurkje en bol mijn rug.
Tiktiktiktik…. aarzelend. Ach, op de bescheiden toer, zo lief.
Zuchtend kronkel ik lichtjes en speel mee; onverstaanbare woordjes lispelend rol ik naar hem toe, zoek zijn hand en…
…slaapt hij??
Wakker nu, knip ik het licht aan en kijk naar zijn gezicht. In diepe rust.
Het zweet breekt me uit. Wie beroerde me?
Angst kruipt me de rug op, kriebelt in mijn nek; ik krab en vang een spin.
Hij beweegt nog.
-

Leve de hond?

Bertie — Thu, 23 Feb 2012 11:33:14 +0000

Dit hond -artikel geeft precies mijn ergernis weer over eigenaren die niets van hun hond en fatsoen weten.

Van het enthousiaste en blaffende tegen-je-op-springen, gelik en genante gesnuffel onder je kruis was ik nooit gecharmeerd; nog minder van bange dieren die je loerend aankeken, de oren plat, waarbij de baas altijd riep: ‘hij doet niks hoor’. Ik weet niet meer hoeveel hondenbeten er jaarlijks gemeld worden, het zijn er veel. Allemaal van hij-doet-niks-honden.

En vaak op neutraal terrein. Er is me een mooi wandelpad bekend waarop we al jaren niet meer komen; de penetrante poepstank is enigszinsafgenomen door het opruimgebod maar nog steeds laten enkelen hun hond loslopen. Het was een opluchting toen eindelijk het aanlijngebod van kracht werd

Achteraf kunnen we lachen om een hond in onze straat die vaak heem en weer wandelde, een soort bobtail waarvan zijn bazin de haren voor zijn ogen met een haarspeldje opzij stak. Hij deed inderdaad niets maar had een bijzonder nieuwsgierige neus: alle voorbijgangers liep hij tegemoet om aan de boodschappentas te snuffelen en owee als je er vlees of iets ander eetbaars in had, dan holde hij hijgend en kwijlend mee tot aan je poort. Grappig maar hinderlijk.

Een hond is een heerlijk huisdier, we hebben er jarenlang een gehad, alleen voor onszelf.

Hoogstens genoot de visite met ons mee.
-

Het worde licht

Bertie — Wed, 22 Feb 2012 21:38:55 +0000

licht

De avondregen boven mijn hoofd klinkt goed ondanks de donkerte..

Prettig, leedvermakelijk bijna. Vanmiddag op de fiets hadden we mooi weer ondanks de windvlagen, nu we binnen zitten voelt de rust des te comfortabeler door het getik op de koepel.

Het lijkt op lenteregen. En op groeiend licht.

Een strenge winter is mooi maar meer daglicht is ook welkom.

En licht wordt het. ‘s Avonds kwart over zes, half zeven, dan sluiten we de rolluiken.

Over een week komt er een kwartiertje bij.

Winterdepressie is een bekend verschijnsel; ik vind het een groot woord voor een jaarlijkse dip maar feit is dat je zienderogen opknapt in de maand februari en bijna lyrisch wordt bij het zien van een krokus.

Andere dingen worden weer belangrijk.

Zoals de haarknipperij. Voordien was het te koud om te kortwieken maar nu kan het weer. Dat de wind er een kapsel à la Palmen van maaklt is niet erg, daar neem ik hoogstens een glaasje op

Alles wordt luchtiger.

Dat de PvdA zoekende is? Och, ze vinden het licht heus wel .

Griekenland? Never on sunday maar altijd zonnig; crises zijn er om te worden opgehelderd.

Polen leren het wel en laat de polen maar smelten.

Sarkozy wordt nog strijdbaarder.

Merkel zal haar best doen

Obama eveneens en Rutten’s lach groeit groter.

En….

Wat het daglicht al niet vermag.

Het (on-)gemak van een woordenboek

Bertie — Tue, 21 Feb 2012 20:24:47 +0000

-
Klokgevel; ik wilde een precieze omschrijving hebben en begon bij Van Dale.
↓ Dit↓ vond ik.

Een klokgevel is

- gevel waarvan de top de vorm van de doorsnede van een klok heeft.

- gevel met een klokvormige beëindiging

- gevel die bovenaan de vorm van een klok heeft

- klokvormige gevelbeëindiging.

- bakstenen voorgevel van een smal huis (drie, soms twee, ramen breed) met zandstenen versieringen aan de top in de vorm van een klok.

- topgevel waarvan de hoofdvorm ingezwenkte zijden heeft, lijkt op afstand wat op een luidklok, vandaar de naam klokgevel.

- voorkant van een huis, meestal een ouder pand, waarbij de top kloksgewijs toeloopt.

- 1) Deel van een pand 2) Gevel 3) Gevelsoort 4) Gevelvorm 5) Soort gevel

- gevel van een smal huis waarvan de bovenzijde een ronde vorm heeft als van een klok

– Klokgevel – Wikipedia is het duidelijkst: – gevel van een smal huis waarvan de bovenzijde een ronde vorm heeft als van een klok.

Let op de ‘ingezwenkte zijden’, deze beschrijving is bijna cult te noemen. Ik veronderstel dat het een vakterm uit de architectuur is..

Delft

–

Er zijn zeer mooie voorbeelden van te zien op

Amsterdam in beeld – klokgevels

Jerôme

Bertie — Mon, 20 Feb 2012 21:45:41 +0000

Drie lolletjes-limericks

Bertie — Sun, 19 Feb 2012 22:46:47 +0000

Het leven is geen lolletje-

zo sprak het parasolletje

de zon is hot

ik ben kapot!

Please, paracetamolletje…

Het leven is geen lolletje

zo sprak het winters snolletje.

Geen passanten

geen contanten

alleen een warrem wolletje.

...spermadolletje...

Het leven is geen lolletje

zo sprak het bonte knolletje

mijn pa is zwart

mijn moe ‘n kwart

en ik? Een spermadolletje.

Huiscarnaval voor twee personen

Bertie — Sat, 18 Feb 2012 22:57:48 +0000

-

Alááf!!

Eerst een slok, een biertje hoort erbij.

Ziezo. We nemen nog een paar teugen. Klokklok.

En zitten .

Klokklok.

Gezellig hè?

Nou! Klokklok. Klok.

Alááf.

Eh…

Wat?

Is er ook wat anders in huis dan bier?

Heb jij er ook zo genoeg van?

Gadver, nou.

Hier, een echte borrel.

Dank je. Alááf.

Klokklokl. Klokklok.

Da’s beter. Alááf.

Zeg…

Jaha?

Tis bes leuk, die cranneval..

Vinnikok. Klokklokklok. Singen?

Jaa.. ‘holladijee…’

‘…rokkenrolderare…’ Boinggg!

Wazzer an de hand?

Ik val.

Blijf maar leggen.

Ké. Truste.

Truste.
Alaa….v..
-

Telecommunicatie

Bertie — Thu, 16 Feb 2012 22:05:56 +0000

Hoe te vertellen in slechts 120 woorden dat ik eindelijk, éindelijk mijn uit-de-pas-lopende mailbox tot de orde heb weten te roepen en een van de webaccounts wist te doorgronden alsmede een nieuw accent aan een weblog heb weten te geven zonder alle software te gronde te richten en toch mailadres, netmail, passwords, te behouden?
En dan nog de foutjes wist te omzeilen bij, bijvoorbeeld, verzekeringpages waar je maar één keer een verkeerde voorletter hoeft te geven om hopeloos te verdwalen in dreigende standjes als ‘U heeft een verkeerd wachtwoord/inlognaam/emailadres ingevuld’?

Dat lukt me nooit en daarom moet U maar afgaan op mijn eerlijke gezicht.
Of stukje.
-

En het ijs kruide

Bertie — Thu, 16 Feb 2012 18:51:04 +0000

-
Ja, dat is imposant, de beelden van kruiend ijs. Het geluid ook, angstaanjagend bijna.
Wij werden er vorige nacht wakker van.
‘Hallo man,’ schudde ik aan hem, ‘worres wakker, moet je horen wat een knarsende knallen…’
Hij luisterde en zei ‘Dat lijken de ijsbrokken van het IJsselmeer.’
Ja hoor, aan de rand van de Peel…..
We stapten uit bed en gingen op zoek.
En wat zagen we daar, in het maanlicht?
Kruiend ijs in het vijvertje.
Ongelooflijk!
Het schoof heen en weer in grote brokken, over elkaar, nog meer grote schollen kropen botsend over de rand, de voorste stukken reikten al naar de achterdeur en een hèrrie, je kunt het je niet voorstellen. Ze kruiden maar door.
Bij zinnen komend sloten we gauw de stalen coupure in de achtermuur en begaven ons naar boven met de camera; zie het resultaat hieronder.
Twee foto’s namen we die nacht , twee andere vanmiddag.
Echt, je maakt hier van alles mee.
-

Exit Zabra

Bertie — Tue, 14 Feb 2012 22:18:51 +0000

-
Zabra is definitief uit de lucht. Snik.
Het is beter zo.
Hij/zij is opgeborgen is een tehuis voor oudweblogs, in een speciale hoek waarin Bertjens, Shortstories, Ivi, Decomenik, Shortsories2, Ivi2, Bertjens2 en nog wat vergeten wee-elletjes bij elkaar hun tijd zitten te beiden.
Kunnen ze gezellig met elkaar kletsen, moppen ophalen en versjes declameren.
Eventueel foto’s bekijken of herinneringen.
Zwijmelen over die goede oude tijd.
Ik laat ze lekker zitten en zoek ze niet meer op.
Als ik de kriebels krijg en ècht iets nieuws wil, dan ga ik een heel andere naam bedenken maar dat is nu nog niet aan de orde. Al moet ik zeggen dat ik Ivi een mooie naam vind die ik in gedachten houd.

Adieu Zabra, its hard to end

je was een eigenwijze prent.

Kijk nou, word ik nog sentimenteel ook. En dat voor een weblogje…
-