Geplaatst op: 10 november 2011 | Auteur: Bertie | Gearchiveerd onder: Eten en drinken | Tags: caloriën, eten, gezond, orthorexia, sland, slank |
overdreven-gezond
Het bestaat.
De term kende ik niet, de kwaal wel.
En ook iemand die er, volgens ons, mee behept is.
Alleen ziet ze het niet als een kwaal, integendeel, ze heeft er een sport van
..goed voor de ogen...
gemaakt.
In de supermarkt zoekt ze langdurig naar etenswaren, vergelijkt voedselinformaties, schiet een winkelbediende aan voor meer zekerheid (waar komt deze kool vandaan?), wikt en weegt om zeker te weten dat ze niet teveel koolhydraten danwel te weinig eiwitten binnenkrijgt. Echt, je zou medelijden krijgen als je niet wist hoe interessant ze dit allemaal vindt. Zelfs kan ze je uit haar hoofd oplepelen hoeveel of weinig voedingsstoffen er in, bijvoorbeeld, een banaan zitten, bijna exact de calorische waarden aangeven van een sneetje brood met aardbei.
Uiteraard is het bestaan van vettenten haar een doorn in het oog en ook van die produkten heeft ze zich allerlei kennis eigen gemaakt; weet je wel wat er in een hamburger zit??
Ja hoor, dat weten we en ook dat ze heel lekker zijn.
...en voor het humeur...
Dit hoort bij haar, ze is niet zozeer een verslaafde te noemen als wel een gezondheidsfreak en vaart daar wel bij.
Ze is ver in de zeventig en nog steeds soepel, slank, ijverig.
Dat moeten wij nog maar zien te halen.
-
Geplaatst op: 4 november 2011 | Auteur: Bertie | Gearchiveerd onder: Eten en drinken, Satire | Tags: cafetaria, lunch |
–
Tja, collega’s, wat zal ik er van zeggen.
Het is… momentje. Ja? Hi Jos, ja, prima, helemaal goed. Goedemorgen en tot straks.
En dan het gedoe met die…momentje. Ja? O ben jij het Mo? Natuurlijk. Had ik al doorgegeven hoor. Goedemorgen.
Met die eh die hulpen van…. momentje. Jawatisser? Hé Gert, je bent de derde al… ja, oké. Tot straks.
Waar was ik, o ja, het gaat dus niet goed met die …. grrrr, momentje.. wasturnouweer.. vraag het Jos, Mo of Gert en je weet het precies. Doei! Sakkerdeju, wat een stelletje oenen.
Wat wilde ik zeggen? Nou, het is een foute aanpak met die hulpen van…. Zucht, moment. TWEE PORTIES OORLOG EN EEN TANDEM. DUIDELIJK?? O sorry mevrouw de burgemeester, nee, natuurlijk hoeft U de bestelling niet te doen. U zegt? Een paar kalfskroketjes? Vanzelfsprekend, komt in orde hoor. Dag mevrouw de burgemeester. Pestwijf om mij als hulpje te gebruiken…
Kortom, dames en heren collega’s, de dagelijkse leverancier van onze lunch maakt er een zootje van en zijn nieuwe hulpen snappen niks. Ik stel voor om van gemeentecafetaria te veranderen…momentje Hallo? Nee meneer Cafetaria, wij geven géén subsidie voor cursussen aan patatbakkersassistenten.
Wat, twaalf uur al? Misschien is het eten al gebracht…
–
Geplaatst op: 24 oktober 2011 | Auteur: Bertie | Gearchiveerd onder: Eten en drinken | Tags: eten, koken, proeven |
.
Een problematische combinatie.
Natuurlijk niet voor de verstandigen en/of flinkerds onder ons.
Daar hoor ik niet bij. Ik kreeg een bovenmatig voedselgen toebedeeld of drie-in-een, ik weet niet precies hoe dat in elkaar zit.
Het resultaat is ongeveer als volgt.
Er staat vlees te sudderen; prutteldepruttel, hmmm, heerlijke geuren stomen je neus in maar toch, alleen maar voor de zekerheid, lijkt het je beter om te proeven. Een stukje van de smalle kant. Uhh, beetje hartig, zou de dikke kant beter zijn? Snijsnij, haphap, proef… mwah, het gaat, nog wat kruidnagel erbij.
Moeite doen om uit de keuken te blijven.
Weer proeven. Enzovoort.
Tot het etenstijd is en er wordt opgeschept.
Aardappelen en jus.
Groente. En ja…
‘Hé, ik dacht dat we runderlappen hadden.’
‘Klopt maar ze zijn enorm gekrompen. De opgespoten rotzooi die ze tegenwoordig verkopen, er blijft niets over na het bakken…’
-
Men zegt