Kennismaken
Geplaatst op: 30 mei 2012 Gearchiveerd onder: 120, Familie, Groente, Moestuin, schoonmoeder | Tags: aardappelen, boontjes, domheid, groentetuin, schoonmoeder, stadse, vergif Laat een reactie achter ».
‘Hier staan boontjes, ginder de piepers. Daar de kolen, zie je hoe groot? Kijk, dit gebruik ik tegen wurmen.’ Ze toonde een giftig goedje en deed de behandeling omstandig voor.
Ik knikte.
Mocht ik me verbeelden dat ik van tuinieren wist dan kwam ik hier tot inkeer. Dus liep ik zwijgend mee. Mompelde over groeizaam weer. Zei niet wat ik dacht van vergif. Op een aanstaande schoonmoeder maak je liever geen ongunstige indruk.
Halverwege het tuinpad wilde ik iets aardigs zeggen en wees: ‘Die bonen staan er mooi bij.’
Ze stopte om me vol minachting aan te kijken. ‘Dat zijn de piepers.’
Dit kon ik niet meer goedmaken.
Pas bij nederige erkenning van stadse domheid accepteerde ze mijn onnozele inborst.
.
Een knaloranje hoofddoek
Geplaatst op: 29 mei 2012 Gearchiveerd onder: Bevolkingsgroepen, Cultuur | Tags: blanke, burgers., Hassan, hoofddoek, Moslem, oranje 7 Reacties »Gistermidddag zagen we iets grappigs.
..vreemde culturen..
Ik kende die wijk. Ik herinner me diverse blanke burgers die de voortuin lieten verwilderen, nooit hun stoep veegden en aftandse auto’s reden; dacht aan hun luidblèrende kinderen die .alles schenen te mogen en allemaal popsterren-namen droegen. Sommigen hadden doorlopend geen baan.
Niet alles is wat het lijkt
Geplaatst op: 26 mei 2012 Gearchiveerd onder: 120, Verhalen | Tags: bewondering, broertjes, extravert, lijkt, stille, vrolijke, zwijgend 10 Reacties »Nieuw 120woordenstuk
Van twee broertjes was de één ‘n stille, bijna achterbakse jongen, de iets oudere een vrolijk en extravert kind.
Zoveel mogelijk waren ze samen, ook als ze meededen met buurtspelletjes. Daarbij raakte herhaaldelijk een kind gewond waarna het naar huis werd gebracht door het sociaalvoelende jongetje dat met wijdopen ogen verhaalde van een valpartij of struikelwerk. Ouders keken twijfelend naar het stille broertje dat achteraan stond en niets zei.
Wist het zwijgende kind dat de vrolijkerd bij elk spel stiekem duwde, schopte, speelgoed vernielde, zelfs stal? Omdat hij niet tegen zijn verlies kon? Verteerd werd door jaloezie? Begreep hij de manipulatie?
Misschien.
Het deed er niet toe, zijn bewondering voor grote broer was grenzeloos.
Het ultieme oranjegevoel
Geplaatst op: 24 mei 2012 Gearchiveerd onder: 120, Echtgenoot, Liefde, TV-kijken | Tags: 120, onderbroek, oranjegekte, oranjegevoel 14 Reacties ».
Bij het Kruidvat liggen oranje boxershorts, een mand vol.
‘Zal ik er een voor je kopen?’
Hij kijkt of ik hem een gebraden voetbal voorzet.
‘Jeetje, het is maar ‘n idee…’
Ik weet dat hij niets voelt voor oranjegekte; zegge één vlaggetje was al wat hij ooit kocht.
Zijn afwijzing prikkelt me.
‘Lijkt je dat niks, beiden in een oranje onderbroek en shirt, samen op de bank en als ze verliezen troosten we elkaar. Haal ik oranje koek en kaasklompjes. IJskoude biertjes. Kom ik naast je zitten…’
Geen sjoege.
‘Bij ALLE wedstrijden van Oranje.’
Eindelijk lacht hij. ‘Goed. Maar dan zonder die oranje onderbroek.’
Ik verslik me bijna.
‘Ik bedoel natuurlijk…’
‘Ja hoor.’
.
Summertime
Geplaatst op: 23 mei 2012 Gearchiveerd onder: Zomer | Tags: ligstoel, schuur, voetbad., zomer, zomermeubilair, zon 14 Reacties ».
Vandaag gaat het warm worden; een enkeling mompelt zelfs over een 
temperatuur van 30ºc.
Het zou me niets verbazen, we wonen hier nog niet helemáál in het zuiden maar wat warmte betreft komen we aardig in de buurt.
Lekker hoor, de zon, we gaan er van genieten, alleen een paar voorbereidingen treffen .
Daar moet je niet te licht over denken.
Zomermeubilair uit winterslaap wekken, bijvoorbeeld.
Daartoe halen we de schuur leeg want het ligbed staat achteraan en ervóór bevindt zich een oude herenfiets; daartegenaan leunt de vorige vloerwisser en die staat weer in een emmer zonder hengsel waarin twee paar gympies huizen.
En dan het voetenbad nog. Hmmm, daar kan ik de aardappelbak wel voor gebruiken maar de parasol is nodig. En die hangt aan het plafond, tussen sjorbanden, plastic buizen, een spiraal en nog-goeie planken.
Tegen de tijd dat we zon-gereed zijn gaan fiets, wisser, emmer, gympies, planken en de rest weer terug naar de schuur.
Uitgeput liggen we tenslotte in zomerstand maar dan krijgt niemands ons meer van de plaats.
We zitten zomers te wezen tot in de herfst.
Laat die zon maar komen.
.
Onweer
Geplaatst op: 20 mei 2012 Gearchiveerd onder: 120, Echtgenoot, Onweer, Superman | Tags: astrafoob, bliksem, camera, donder, echtgenoot, onweer 10 Reacties ».
‘Het onweert…’ kwam ik binnenvliegen.
Echtgenoot keek op; ‘het is nog ver.’
‘Weet ik wel, maar het is evengoed èng.’
‘Och…’.
‘Wat dondert het,’ probeerde hij maar ik kon er niet om lachen.
Nerveus liep ik naar boven, mijns ondanks gefascineerd door de aparte lichtval die onweersbuien met zich meebrengen. Rrrrrrommmm, dreigde het en ik rende weer naar beneden.
Naar de serre dan maar want stil blijven zitten is niet weggelegd voor een astrafoob.
Hoog-opspattende druppels, regennevels die van dak naar dak joegen deden me de camera grijpen maar door een keiharde knal met flits trilden mijn handen en opnieuw vluchtte ik, ditmaal naar de veilige huiskamer waar ik mijn man wist.
Mijn superman.
Nou ja, bijna dan.
–
Voetreflexologie
Geplaatst op: 19 mei 2012 Gearchiveerd onder: hersenen, karteldarm, voetreflexologie, Zonnevlecht | Tags: hersenen, loodpijpcolon, schoon, slager, voeten, voetreflexologie, zonnevlecht 7 Reacties »
Ik legde een spiegel op de vloer en bekeek de onderzijde van mijn voeten. Hieronder staat het juiste plaatje. (kli
Slibi sluimert niet meer
Geplaatst op: 17 mei 2012 Gearchiveerd onder: Weblog 17 Reacties ».
Zoals je ziet haalt de sluimerij niet veel uit.
Keer op keer schrik ik op van allerlei gedachtes, muziekjes, tvprogramma’s, politieke kreten, krantenkoppen, een hongerige echtgenoot. Ook buurkater Moppie doet zijn best: elke morgen mauwt hij me aan, smachtend naar een kattensnoepje en volkomen voorbijgaand aan mijn sluimerproject.
Ergo, ik ben niet in staat te sluimeren of is sluimeren niets voor mij?
Whatever; ik stop er mee.
Liever blijf ik wakker zonder schrikeffecten.
-
Een paar plaatjes.
Aan de linkerkant zie je een onuitgesluimerde Slibi, zonder rimpels en andere oneffenheden maar duidelijk niet uitgerust.
Daaronder de nieuwste foto voor de wolkenstrip waar ik mee zit te klooien. Echt, in de lucht zie je aldoor wat nieuws, let er maar eens op.
Niet nu natuurlijk.
Het is middernacht, het spookuur dient zich aan.
Gadverdamme, blijf ik dáár weer wakker van….
Blue Bayou
Geplaatst op: 16 mei 2012 Gearchiveerd onder: Muziek | Tags: BlueBayou, nostalgie, Rondstadt, sluimerenar, steelguitar 6 Reacties »Nostalgische sluimermuziek.
Nou dat weer…
Geplaatst op: 18 mei 2012 | Auteur: Bertie | Gearchiveerd onder: Weblog, Wordpress | Tags: comments, dubbel, Weblog, wordpress, Zoveelste | 4 Reacties ».
Toch mooi dat ik heropgevoed word.
Misschien volgt er ook nog een gebedje…
.